Gisterenavond waren we in de duinen gaan sterren kijken. Vanochtend waren we door o.a. de hitte al vroeg wakker, nog net voor zonsopgang. We waren wel nieuwschierig naar die duinen die we 's nachts niet konden zien, dus zijn we meteen opgestaan en weer de auto in. (ah ja, de auto is een zwarte Jeep Compass, automatic met eventueel halfautomatische versnellingen)
Zo opstaan voor het 7u is, is niet echt ons ding, maar het was echt wel de moeite waard! De zon kwam net piepen over de bergkammen, en dat licht zorgde voor een spectaculair effect.
Het Great Basin mag da wel de records houden van laagste en warmste punt, maar ziet er niet meteen woestijnig uit. Ik vond deze duinen veel meer woestijn-waardig dan die platte zandvlakte, maar hier groeiden wel een par stekelstruiken. We hebben in het zand ook nog sporen gezien van kevers en slangen, en nog iets gek wat we niet konden thuisbrengen. Struiken en beesten doen een milder klimaat vermoeden, maar het was er toch al wel een tijdje droog:
Na het ontbijt (omelet met worstjes en spek en dikke toasten) zijn we dn weer verder westwaards getrokken. Eerst nog een heel stuk door de woestijn, dan de bergen in, en we dachten dat we bijna uit de hitte uit waren. Maar nee hoor, na de bergpas zagen we ver onder ons opnieuw een grote witte vlakte, die ook weer onder zeeniveau ligt.
Daar beneden was het warm, plat, en nog eens warm. Ook geen zand ofzo, het was vaste ondergrond met hier en dar iets wat je met moeite een struikje kan noemen, maar toch...
De bergen die je in de verte kan zien moesten we ook nog over. Hier bovenop was ook nog een groot viewpont vanwaaruit je de vallei langs de andere kant in kon kijken.
Na die bergen veranderde het decor weliswaar. Er was een vrij dichte begroeiing van stekelige struikjes, die overging naar struikjes met bloemen, en plots ook joshua trees (een soort cactusboom). Wel grappig, want opeens zagen we er eentje, en een paar honderd meter verder werd het een heel bos!
Langzaam maar zeker werd het dus weer wat groener en bewoonder. Het eerste dorpje dat we tegenkwamen buiten Death Valley, Olancha, had een bevolkingsaantal van 39!! (da's ongeveer 10x meer dan de vorige paar dorpjes ;) )
Langzamerhand kwamen we voorbij echte bossen met grote bomen, voorbij weien met echte (levende) koeien, voorbij Lake Isabella en zo uiteindelijk in Kernville terecht. We overnachten hier in een echte inn, die voor zijn setting alleen al 2 sterren zou verdienen. Het snelle internet is dan de derde ster :p
Nu bijna bedtijd, morgen staan de grote sequoia's op het programma.
Tot de volgende keer wanneer we het internet nog eens ergens kunnen ge/misbruiken.
Philip & Davy
2 opmerkingen:
Hey Phil, wel leuk dat we zo wat kunnen volgen, en blijkbaar ook vanalles te zien dat de moeite is. Uw 'where am I' staat al van gisteren op dezelfde plaats, klopt dat? Ik heb de indruk van niet. Amuseer jullie en geniet vooral.
Kusje, mama
Hallo, dat was inderdaad niet juist, maar komt door 2 dingen: enerzijds heb je in Death Valley geen gsm ontvangst, dus ook geen Internet; anderzijds dat mijn gsm een dag dood is geweest en dus geen updates stuurde... Zou nu weer in orde moeten zijn ;)
Een reactie posten