USA - Dag 6: Yosemite > San Francisco

Vandaag zijn we vanuit Yosemite Valley naar San Francisco gereden.

Vanochtend zijn we eerst nog naar Hetch Hetchy geweest. Dit is een vallei even ten noorden van Yosemite Valley. Deze vallei is veel minder toeristisch dan Yosemite, maar daarom niet minder mooi. Wat je hier wel hebt, is een gigantisch meer. Dit is er gekomen na de bouw van een dam in de jaren 20. Deze dam zou San-Francisco van voldoende drinkwater, en extra stroom, moeten voorzien. In die tijd was er een hele controverse over de bouw ervan, want dat betekende dat een heel groot deel van de vallei onder water zou komen te staan. De dam is er toch gekomen, met een groot meer als gevolg. (en ja, het weer was weer miserabel)


Momenteel is er naar't schijnt weer een hele discussie aan de gang om de dam af te brengen, en de vallei in ere te herstellen.

Na een korte wandeling aan het meer zijn we dan naar San-Francisco getrokken. Zoals je gemerkt/gelezen hebt, was er in Yosemite wel een beetje gsm, maar amper internet. Dat had 2 vervelende consequenties: 1. geen updates op deze site, en nog erger 2. geen mogelijk om een hotel te boeken op voorhand.
Davy heeft onderweg uren gezocht naar een plek waar ze nog een kamer hadden voor 2 nachten. Uiteindelijk was het ongeveer 17u30 eer we nog een motel gevonden hadden. Gelukkig maar, want de stad is het hele weekend volgeboekt!

Vanavond hebben we niet zo veel meer gedaan. We zijn een pint gaan pakken in 'The Mad Dog In The Fog', een cafe hier in de buurt. Het interieur was al voorzien op Halloween; baseball op tv (een soort halve finale, dus veel enthousiaste kijkers); en Belgisch bier op de tap!

Ondertussen is het hier alweer 2u, dus hoog tijd om te slapen. Morgen is het waarschijnlijk voornamelijk museumdag, maar ook Golden Gate Bridge, en de typische oude trammetjes die je misschien nog wel kent van de begingeneriek van Full House, wat zich hier afspeelde.

Groeten en slaapwel,

Philip (& Davy die al slaapt ;) )

USA - Dag 5: Yosemite Valley

En dan nu de update van een zeer geslaagde dag in Yosemite Valley.

Zoals eerder al gezegd: het was donker toen we aankwamen. We sliepen ook hier in kleine houten hutjes, dus gans in de sfeer van 'the great outdoors'.

's Ochtends opgestaan, en man, wat een uitzicht! King's Canyon is dan misschien mooier, maar de massieve rotsen van Yosemite zijn des te imposanter!


Hèt plan van de dag: Four Mile Trail naar de top van Glacier Point. 's Avonds de dag ervoor zijn we tijdens een basebal-match aan de praat geraakt met een koppel wat al enkele keren in Yosemity geweest was, en ze raadden ons deze wandeling aan. Het is een tocht van 7,7km, een klim van om en bij de 1000m, en die brengt je tot de top van Glacier Point. Glacier Point ligt op een hoogte van net geen 2200m, en dus ongeveer een kilometer boven de vallei.

Toen we uit de shuttle stapten, die ons naar het beginpunt van het pad bracht, wees de chauffeur ons op één van de inwoners van het park: een coyote! Eindelijk eens wat ander dan herten of eekhoorns ;)


Toen we begonnen aan de wandeling was het al bewolkt, maar tegen dat we de eerste zig-zag klim achter de rug hadden, zaten we in de motregen. Aangenaam is wel anders. Eerst al afzien van de klim, en dan die regen en koude er nog bij!
Maar we bleven doorzetten. Het feit dat we zestigers tegenkwamen op het pad gaf ons hoop dat het echt wel haalbaar moest zijn om boven te geraken.
Hoe hoger je kwam, hoe indrukwekkender het uitzicht. De ene keer met wat meer wolken/mist dan de andere, maar telkens de moeite waard.
De grote granieten rotswanden waar we eerder naar op keken, kwamen hoe langer hoe meer binnen handbereik. Vanaf zo'n hoogte ziet de befaamde 'El Capitan' er toch net iets minder imposant uit :)


Na een tijd, net na zowat de laatste klim eigenlijk, was het gedaan met regenen. We ontmoetten een koppel britten uit York (ook zestigers), die ondertussen al 3 maanden van huis waren, en in de Grand Canyon gekampeerd hebben met de tent. Da's natuurlijk ook een manier om jong te blijven ;) Anyway, we ontmoetten ze na de regen, op net het mooiste stuk van de tocht. Eerst en vooral verscheen er voor onze ogen een regenboog in de vallei, de vallei waar we ondertussen al redelijk ver boven stonden, en dus stonden we ook boven de regenboog. De pot goud aan de grond hebben we dus niet gevonden, maar wel voor het eerst (en misschien voor het laatst) een regenboog kunnen zien van bovenaf!! We hadden er nooit bij stilgestaan dat dat kon, en het was alleszins een heel aparte ervaring!


Oké, nog een 20-tal postkaart-foto's later waren we eindelijk boven geraakt. De wandeling was met momenten zwaar, en de regen hielp ook niet, maar uiteindelijk was het de moeite meer dan waard. Man, man, wat een uitzicht! 3 Uur hebben we erover gedaan, 2 flesjes water soldaat gemaakt, schrik voor stijve benen 's anderendaags... Maar het was het allemaal waard!


Bovenaan ontmoetten we weer dezelfde mensen als onderweg, en ze waren allemaal heel blij om boven te zijn. We kwamen ook een ouder koppel tegen, Bill & Louise & 2 honden uit Virginia, waarmee we aan de babbel geraakt zijn. Zij hebben ons een heel aangename lift naar onder gegeven in hun kleine mobil-home. De rit duurde ongeveer een uur, en we hebben dus heel wat gebabbeld.

Tegen dat we weer beneden kwamen was het al voorbij 16u, dus nog even wat gegeten, een klein tourke gedaan, pizza gegeten, en dan weer ons hutje in. Zonder gsm, zonder internet, want dat hebben ze niet in de nationale parken. Dat zijn echt beschermde gebieden, dus heel beperkt qua technologie.

Morgen nog naar Hetch Hetchy, en daarna op naar San-Francisco!

Philip & Davy

USA – Dag 4: Kings Canyon > Yosemite Valley

Na 3 dagen internetloos te zitten, zijn we er weer!

Op dag 4 zijn we dus door King's Canyon gereden en zo door naar Yosemite Valley.

King's Canyon werd door John Muir beschreven als een nog grotere/mooiere vallei als die van Yosmite. We waren dus heel benieuwd.

In King's Canyon verbleven we in cabins, kleine houten hutjes waar niet veel meer instond dan 2 bedden en een kast.
's Ochtends vroeg zijn we naar de top van de berg gewandeld vanwaar we een zicht kregen op de canyon. Dat was een relatief korte wandeling, maar het uitzicht was adembenemend mooi.
Daarna hebben we de Grant Tree Trail gedaan. Dit is een wandeling doorheen heen relatief klein gebied met nog meer reuzen-sequioia's, maar het fijne was dat er hiet ook enkele stammen platlagen, zodat we nog beter merkten hoe groot die dingen echt wel zijn. Door een van de stammen konden we gewoon door wandelen zonder ons te moeten bukken!

Daarna hebben we Highway 180 genomen naar het oosten. Dieper de canyon in dus. Onderweg geen gebrek aan overweldigende viewpoints, indrukwekkende watervallen, of rustgevende weides, en de alomtegenwoordige massieve granieten rotswanden die de vallei omsluiten.



Wilde dieren waarvoor je op de uitkijk moet staan: herten (niet zo gevaarlijk), beren (spijtig genoeg niet gezien) en puma's (ook niet gezien, gelukkig maar). Nu ja, wild... Die herten zien de mensen niet als een bedreiging en gaan het dus ook niet op een lopen zetten. De volgende foto zal dat dan ook wel duidelijk maken (de meneer kennen we niet, maar was wel al heel kortbij geslopen)


De 180 stopt op een gegeven moment, en dus moesten we ook de hele weg terug opnieuw afleggen. Onderweg gestopt om te tanken aan de oudste zwaartekrachtpompen van Amerika. Geen idee hoe ze werken (uitleg vd bediende was nogal vaag), maar alleszins een raar zicht, en de prijs was per liter en niet per gallon!


Dus op weg naar Yosemite Valley, één van de hoogtepunten van onze reis. Onderweg weer heel veranderlijke uitzichten (bergen, grote vlaktes, groene valleien,...), maar tegen dat we ginder aan kwamen was het alweer donker...

Benieuwd wat het ochtendgloren voor ons in petto zal hebben!

Philip & Davy

USA – Dag 3: Sequoia National Forest

Hallo alweer!

De rit van vandaag liep dus van Kernville, net aan de zuidelijke rand van Sequoia, naar Grant Grove in nabij King's Canyon.

Maar eerst nog een foto van die leuke inn van gisteren in Kernville:


Anyway, vandaag dus door Sequoia National Forest gereden. Niet heel het park bestaat uit grote bomen. Zowat het merendeel van de dag reden we door een nogal bruin/okerkleurig landschap, met grote ranches (en neem groot hier maar wat groter dan wat uw eerste gedacht is bij een ranch). 's Middags hebben we bokes gegeten bovenaan een kronkelige bergweg, en van hieruit hadden we een goed zicht op het hele gebied. Ik weet niet waarom het gras bruin was, maar ga ervan uit dat het in de herfst sterft, in de winter onder de sneeuw ligt en in de lente weer uitkomt. Wat hier enorm opviel (en eigenlijk ook in Death Valley) is de opmerkelijke aanwezigheid van de stilte. Je hoorde er echt niets, behalve het occasionele briesje wat de blaadjes aan de bomen deed ritselen. Wie dus op zoek is naar rust, here's the place to be!


Na een tijd kwamen we uiteindelijk aan in het 'Giant Forest', het gebied met de reuzen-sequoia's/mammoetbomen. Wanneer je hoort van mensen die er geweest zijn dat die dingen groot zijn, heb je zelf al een beeld voor ogen. Neem het maar van ons aan dat dat beeld wellicht onrecht aandoet aan de werkelijke omvang van die dingen! (en niet alleen de bomen zijn bovenmaats, maar ook de rotsblokken die best wel groot zijn, verbleken in het niets naast zo'n boom. net of het hier een speeltuin voor reuzen was.)
Een foto om dit duidelijk te maken is nogal moeilijk, maar ik zal toch mijn best doen.
Hieronder een foto van zo'n boom, met Davy ervoor. Dit was nog een 'kleine' van de reuzen-sequoia's ;)


Met hier rond te wandelen kom je overal bordjes tegen van beren enzo. We waren dus een beetje op onze hoede, maar hebben er geen gezien. Wel een groepje herten dat vlak langs het wandelpad stond te eten, en die helemaal geen aanstalten maakten om weg te lopen toen we dichterbij kwamen. Wilde dieren op minder dan 5m afstand!


Nadien zijn we nog naar de beroemde 'General Sherman' gaan kijken, maar tegen dat we daar waren was het al donker, dus geen goede foto's.

Hoedanook, het woord wat we ongeveer gelijktijdig in de mond namen toen we die bomen voor het eerst zagen: 'DAMN!' (yup, 5th level, just before 'hell no!' ;) )

Hierna zijn we in het pikkedonker (hier staan al zeker geen straatlampen, en zelden reflectortjes) doorgereden naar Grant Grove. Van hieruit gaan we morgen een kijkje nemen naar nog wat andere grote bomen, en een zicht over King's Canyon. Daarna gaat het richting Yosemite park, waar we grote rotsen zullen zien.

Tot de volgende update, wanneer dat is zal afhangen van gsm-ontvangst/wifi, want in de nationale parken zijn die er zelden tot nooit (afkicken!).

Philip & Davy signing off...

USA - Dag 2: Death Valley -> Sequoia National Forest

Hallo alweer!

Gisterenavond waren we in de duinen gaan sterren kijken. Vanochtend waren we door o.a. de hitte al vroeg wakker, nog net voor zonsopgang. We waren wel nieuwschierig naar die duinen die we 's nachts niet konden zien, dus zijn we meteen opgestaan en weer de auto in. (ah ja, de auto is een zwarte Jeep Compass, automatic met eventueel halfautomatische versnellingen)

Zo opstaan voor het 7u is, is niet echt ons ding, maar het was echt wel de moeite waard! De zon kwam net piepen over de bergkammen, en dat licht zorgde voor een spectaculair effect.


Het Great Basin mag da wel de records houden van laagste en warmste punt, maar ziet er niet meteen woestijnig uit. Ik vond deze duinen veel meer woestijn-waardig dan die platte zandvlakte, maar hier groeiden wel een par stekelstruiken. We hebben in het zand ook nog sporen gezien van kevers en slangen, en nog iets gek wat we niet konden thuisbrengen. Struiken en beesten doen een milder klimaat vermoeden, maar het was er toch al wel een tijdje droog:


Na het ontbijt (omelet met worstjes en spek en dikke toasten) zijn we dn weer verder westwaards getrokken. Eerst nog een heel stuk door de woestijn, dan de bergen in, en we dachten dat we bijna uit de hitte uit waren. Maar nee hoor, na de bergpas zagen we ver onder ons opnieuw een grote witte vlakte, die ook weer onder zeeniveau ligt.


Daar beneden was het warm, plat, en nog eens warm. Ook geen zand ofzo, het was vaste ondergrond met hier en dar iets wat je met moeite een struikje kan noemen, maar toch...

De bergen die je in de verte kan zien moesten we ook nog over. Hier bovenop was ook nog een groot viewpont vanwaaruit je de vallei langs de andere kant in kon kijken.

Na die bergen veranderde het decor weliswaar. Er was een vrij dichte begroeiing van stekelige struikjes, die overging naar struikjes met bloemen, en plots ook joshua trees (een soort cactusboom). Wel grappig, want opeens zagen we er eentje, en een paar honderd meter verder werd het een heel bos!


Langzaam maar zeker werd het dus weer wat groener en bewoonder. Het eerste dorpje dat we tegenkwamen buiten Death Valley, Olancha, had een bevolkingsaantal van 39!! (da's ongeveer 10x meer dan de vorige paar dorpjes ;) )

Langzamerhand kwamen we voorbij echte bossen met grote bomen, voorbij weien met echte (levende) koeien, voorbij Lake Isabella en zo uiteindelijk in Kernville terecht. We overnachten hier in een echte inn, die voor zijn setting alleen al 2 sterren zou verdienen. Het snelle internet is dan de derde ster :p

Nu bijna bedtijd, morgen staan de grote sequoia's op het programma.

Tot de volgende keer wanneer we het internet nog eens ergens kunnen ge/misbruiken.

Philip & Davy

 

USA - Dag 1: Las Vegas -> Death Valley

De eerste echte dag zijn we dan richting Death Valley gereden. Vanuit Vegas over de 160 en de 190 naar Date's View, langs Zabriskie Point en zo door naar eindbestemming Stovepipe Wells.

Eerst in Las Vegas nog gestopt voor een simkaart en een voorraad water enzo, en dan beginnen rijden.
Eerste point-of-interest was het Amargosa Opera House.

Van daaruit dan verder door naar Dante's View. Dit is een relatief hoog punt wat uitkijkt over het Great Basin van Death Valley. Hier beneden ligt het laagste punt van de V.S., en ziet er van ver een beetje waterig uit, maar we kunnen je verzekeren dat er van water geen spoor te bekennen is. Het was daarboven ook nog vrij draaglijk qua temperatuur, zo'n luttele 30° ofzo ;)


Onderweg naar Stovepipe Wells zijn we nog net op tijd Zabriskie Point bereikt. Net op tijd want voor de mooiste foto's moet je hier bij zonsondergang zijn vanwege de lange schaduwen. Hadden we 5 min later geweest zat alles al in de schaduw! Hier zijn vreemde zandformaties die in het avond en ochtendlicht lange schaduwen werpen en voor een heel dramatisch effect zorgen. Bovenop Dante's View was de temperatuur nog oké, maar meer naar beneden toe was het veel warmer.


Dan, in het avondschemer, uiteindelijk aangekomen in Stovepipe Wells. Hier was niet zo gek veel te zien of te doen, want is niet veel meer dan een visitor-center/hotel/saloon. Maar bij het inchecken kregen we goed nieuws! Ik had al gelezen dat veel 'stargazers' speciaal naar hier komen omdat het hier 's nachts zo donker is. En net die avond dat we daar kwamen, een halfuurtje na onze aankomst, zou een ranger in het donker wat sterrenverhalen vertellen en de sterrenbeelden aanwijzen. Dat viel dan ook, al dan niet toevallig, samen met een meteorietenregen. Ik heb daar dus voor het eerst de melkweg gezien, en Davy voor het eerst een vallende ster!

Na de uitleg van de ranger zijn we eerst gaan eten (grote, lekkere, maar vettige hamburger met plaatselijk biertje), en daarna zelf wat verderop sterren gaan kijken. In de buurt van de nederzetting heb je namelijk wat achtergrondlicht van de gebouwen enzo, maar een maar kilometer verderop liggen de Mesquite Flat Sand Dunes. Dit is de plek bij uitstek voor de sterrenkijkers, dus daar zijn wij dn ook maar naartoe gegaan. Het was een vreemde ervaring: stik, maar dan ook STIKdonker, en muisstil. Gewapend met een verrekijker en Google Sky Map op de gsm hebben we daar nog een uurtje vol verbazing staan kijken.

's Nachts zou het fel afkoelen, maar daar hebben we niet veel van gemerkt. Sterrenkijken kon dus nog goed in short en t-shirt. Da's wat anders als daar in België volgens wat ik gehoord heb :p

Einde dag 1

Philip & Davy

USA - Dag 0: vlucht & aankomst

Hallo,

Een late update over dag 0.

We zijn dus heel lang onderweg geweest:

- 8u vlucht BXL-NY
- dan 4-5u wachten op de overstap naar Las Vegas
- dan nog eens 5u vlucht naar Las Vegas

Het was ongeveer 21u30 toen we daar aankwamen, en dan nog de auto oppikken en naar het centrum voor het hotel.

Eens daar aangekomen, nog een stukje van de 'strip' gewandeld, en om 3u was het dan eindelijk bedtijd!

Hier nog een paar foto's:
Border control in amerika, zoals je kan zien veel volk, en dus ook lang wachten. iedereen die amerika binnenkomt moet hierdoor: paspoort, vingerafdrukken, foto, ...


en dan hier nog eentje als bewijs dat we er echt zijn ;)